Euskal Preso Politikoen Kolektiboaren agiria

Agur eta ohore, Igor eta Roberto!

Igor Angulo eta Roberto Sainz del Olmo gure presokide eta lagun maiteak akabatu ditu espainiar espetxe politika kriminalak. Honezkero, heriotza zerrenda luze bezain beltz horrek 21 euskal preso politiko kolpatu ditu. Modu berean, gure hamasei senide eta lagun ditu hilotz utzi. Haien espetxe politika gerra klabean, sarraskian, triskantza politikoan, oinarritzen segitzen baitute Gobernuek. Ez dago beste azalpenik.

Igor eta Robertoren sendiei helarazten diegu gure doluminik sentituena, gure adore eta maitasuna. Jakin ezazue haiek maite genituen bezala, zuek ere maite zaituztegula. Harro gaudelako Igorren eta Robertoren borroka ibilbideaz. Harro espetxeari aurre egiten zioten moduaz. Eta harro, azkenik, zeuek, senideok, heriotza horien au- rrean erakutsitako duintasun eta kemenaz. Biba Igor eta Roberto! Biba zuek! Iritsiko da Igor, Roberto eta gainerako presokide hildakoak omentzeko eguna: Euskal Herriaren garaipen eguna, alegia.

Espetxeak eragindako heriotzak ez dira sekula izaten ka- sualitatea. Ez dira heriotza naturalak, ez eta gertakizun tamalgarriak, hilketak baizik. Heriotza horien guztien oinarrian badelako espetxe politika kriminala. Moldez, gure eskubide guztiak urratzen dituen politika zapaltzailea eta, helburuz, euskal askapen borroka baldintzatu nahi duen espetxe politika baita.

Presook, gure senideak eta bizitzen dugun espetxe egoera erabiliz etekin politiko bat aterako dutelakoan, jarri izan dituzte indarrean espetxe politika zapaltzaile ezberdinak urteotan, zein baino zein krudelagoa. Hala Euskal Herritik aldentzea, segurtasun gorenezko espetxeak, erregimen militarizatuak, isolatze politikoa, nola dispertsioa. Azkena, dispertsioa, luzeen mantendu duten eta sufrikario handiena eragin duen espetxe politika da, ez zuela etekin politikorik emango hastapenenean bertan agerian geratu bazen ere.

Inoiz pentsa liteke dispertsioarekin espetxe politika zapaltzaileek gaina joa zutela. Hara non, ordea, berau osatzera datorren espetxe politika zahar-berria trinkotzen ari den: bizi arteko espetxealdia hain zuzen. Aurrekariak badira eta espetxe politika hau ez da sortu egun ba- tetik bestera. Aldiz, aspaldian ari ziren euskal preso politikoon espetxealdia laburtzeko eskubidea zangotrabatzen espetxez espetxe. Espainiar Kodea berriztatu eta 40 urteko espetxealdi laburtu ezina jarri zuten indarrean. Frantziarrak lehendik arautzen baitzuen bizi arteko zigorraldia. Zaintza Epaitegi Zentrala sortu eta Bermudez jauna bezalako epaile faxista baten esku utzi zuten. Oinarrizko gure eskubideak bermatu ez eta Kode zaharraren eraginpean geratzen ginenontzat ebazpen petralak hartzen hasi zen. Enrike, Lobato, Iñaki, Unai, Filipe eta beste hainbeste, kate luze eta astun bereko begiak baizik ez dira. Azkenik, erredentzio oro indargabetu dute Espainian ebazpen judizial berri baten bidez.

Presook espetxean bertan usteldu behar dugula esan zuen Aznar faxistak. Paris eta Madrilgo gobernuek urrats eragingarriak ematen dituzte norabide horretan. Euskal Herriaren alde jarduten duten guztientzako mezu argia da: Estatu biek preso gaituztela betiko. Bizi arteko espetxealdiak indarra hartu du, ondorioz. Dispertsiotik harago joan nahi duen espetxe politika berria bada. Helburua, ordea, betikoa: askapen prozesua baldintzatzea espetxe politikaren bidez. Euskal Herria aukera berri baten aurrean dagoela, gatazka betikotzeko nahia erakusten dute egungo mandatariek. Ez baita gatazkarik konponduko preso eta iheslari poitikoen afera bideratu gabe. Gure herriaren aitortza eta erabakitzeko eskubidearen errespeturik gabe konponduko ez den bezalaxe.

Ez daitezela tronpa mandatari mendekuzale horiek, gure Kolektiboak apostu garbi eta tinkoa egin du konponbide demokratiko baten alde. Hau da, Euskal Herriaren lurraldetasunean eta autodeterminazio eskubidean oinarritzen den konponbidearen alde. Apostu horri eusten diogu, bai eta, Igor eta Roberto gogoan, indar biziagorekin eutsiko ere. Bizi arteko espetxealdiarekin, heriotzarekin berarekin, ordainarazten badigute ere, Euskal Herriaren aldeko apostuari eta gure borroka tokiari helduko diogu.

Ez daitezela tronpa Espainiazaleak eta autonomiazaleak ere, gure herria zatitzen duen autonomiaren kudeatzaileak beharbada. Pairatzen dugun espetxe politika kriminalaren sostengu ezinbestekoa izan dira urte lu- zean, eta orain, autonomiaren izenean hain zuzen, zipaio armatuak erabiltzen dute kupidarik gabe Igor eta Robertoren heriotzengatik dolua erakusten duten herritarren kontra. Madarikatuak halakoak !

Biziki txalotu eta eskertzen dugu, bestalde, herritar anitzek egunotan egin duten dolu adierazpen zintzoa eta eman duten erantzun irmo bezain ereduzkoa. Sinetsita baikaude: espetxe politika kriminalari buelta emango zaiola, herri presio iraunkorretik eragiten bazaio. –

2006ko martxoa
Euskal Preso Politikoen Kolektiboa

Advertisements
  1. Utzi iruzkina

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s

  • Atalak

  • Artxiboa

  • idatzi zure e-posta helbidea

  • etengabe[abildua]gmail.com
%d bloggers like this: